dag 3: trainingsweek Spanje

1 april, gravelrit in je bil!

Woensdag, fietsdag 3. Wat zal die brengen? Het is 1 april… Danny heeft iets anders in gedachten dan de afgelopen twee dagen: een mooie lange rit van iets meer dan 90 km, meer een gravelrit.

De dag begint goed met een heerlijk ontbijt, met zelfs lekkere verse pannenkoeken. De sfeer zit er weer goed in vanmorgen. We kijken naar de lucht, strak blauw, en kijken elkaar tevreden aan. Om half tien vertrekken we. De dag telt drie beklimmingen.

De eerste klim is hetzelfde als gisteren. Na 10 km zijn we boven bij de windmolens. We gaan nu niet links maar rechtsaf. Op en af, met schitterende vergezichten. De afdaling is over een breed gravelpad. De echten onder ons gaan als een raket, de ander doet het op zijn eigen tempo. Beneden draaien we een verharde weg op en na een tijdje blijft Mark wat achter. We wachten even en hij komt met zijn zwaarste verzet aan. Er wordt gesleuteld door Danny: de shifter is kapot en met wat kunst- en vliegwerk kan Mark verder, hetzij maar in één versnelling. Die wordt bij elke klim of afdaling verzet.

De klim erna is een mooi breed gravelpad. Langzaam gaan we omhoog en het uitzicht wordt steeds mooier. Boven is het uitzicht schitterend: we kijken uit op een dal, omringd door bergkammen. Danny vertelt waar hun volgende ambitie ligt. Mooi plekje. Overal staan windmolens die vandaag weer goed draaien. We vervolgen onze weg. Via een mooie heuvelrug komen we in La Fatarella, een schilderachtig, slaperig dorpje. Op straat een enkele Spanjaard. Wat volgt is een lange afdaling van 16 km: een soort vallei, in het midden vruchtbare grond met olijfbomen, ontelbaar veel. Voor de rest ongerepte natuur, een enkel huis en een handvol vervallen schuren.

We komen uit bij de rivier de Ebro. We steken over en fietsen het dorpje Riba-roja d’Ebre in. De ietwat late lunch, door het oponthoud, gaat onder een stevig windje goed naar binnen.

We fietsen terug de brug over en rijden over een glooiend gravelpad langs de rivier. Mooie uitzichten en langzaam weer wat tekenen van bewoning. We draaien van de rivier af. Danny begint te lachen en belooft ons het toetje van de dag: een steile klim van 300 hm. Steil was het. Tussen de vruchtbomen door komen we boven. Terug naar de rivier. Nog een keer de rivier over, via een spoorbrug. Het spoorgrind knerpt onder onze banden. Het laatste deel van de brug is beton. Onder ons het mooi groene water van de Ebro.

een Non-bike pad

Terug op het gravelpad is het nog een kilometer of 10. Er zit nog een vervelend stuk in: er moet nog even flink geklouterd worden, met de fiets aan de hand. Een non-bike pad, zegt onze gids. We lachen met elkaar en fietsen Móra d’Ebre in. We hangen onze fietsen aan de haak en genieten van een lekker versgebakken taart van Sabine, die ons alle dagen al goed verzorgt.

We kijken elkaar tevreden aan: 95 km en ruim 1600 hoogtemeters. Een mooie 1 april in Spanje.

 Dankjewel Danny.