Verslag door Hilko Odink

Time trail Bush bikers vaste route Sleen (Kibbelkoele)

Afgelopen donderdag krijg ik een sms van mijn maat Henk of ik zin heb om zondag mee te gaan naar de vaste route van Sleen. Er wordt een time trial gehouden . “Een watte” sms ik terug.  Dan gaat de telefoon. Hij legt mij uit hoe het zit. We gaan tegen de klok racen om precies te zien hoe snel de vaste route door jezelf gefietst kan worden. Het kost 3 euro met 2 euro borg voor de start nummers.  Laten we het maar proberen. Die uitdaging wil ik wel eens aangaan en we gunnen de kas van de bushbikers wel een paar euro. Zeker gezien alle inspanningen die door de club verricht worden. Ik sms nog een maat van ons die ook wel mee wil. Zondag morgen om kwart over 8 staan we bij de Kibbelkoele. Het is nog niet zo druk maar uiteindelijk schrijven zich 34 personen in. Vorig jaar is het ook georganiseerd en toen deden er nog 18 mee.  De route was toen met langere rechte stukken. Er zijn de afgelopen periode een aantal singeltracks bijgekomen en daardoor is de route een stuk technischer en wat langer.  We reden een week geleden deze route ook al eens en weten daardoor dat er een mooi stukje bij gekomen is. Dat komt nu voor deze race tegen de klok goed uit omdat we nu ongeveer weten hoe de loop van de route is.

Ik ben nummer  18 en sta klaar voor het verlossende “go”. Mijn maat Hilco met een c is net een minuut voor mij vertrokken en Henk staat achter mij ook vol ongeduld te wachten. Dan mag ik weg en start de tijd. Het tempo gaat omhoog en ik moet oppassen om niet gelijk bij de eerste scherpe bocht eruit te vliegen. Het eerste deel is behoorlijk technisch en het is iedere keer  keren en draaien.  We steken de straat over en in de verte zie ik mijn maat Hilco rijden.  Langzaam kom ik dichterbij en na 18 minuten zit ik in zijn achterwiel. Gaat het , vraag ik hem bij het inhalen. Ja en nee, hoor ik hem nog roepen.  Ik haal hem in en rij in een voor mij hoog tempo door. Dat breekt mij een minuut of wat later bijna nog op. Ik krijg last van een opkomende steek in mijn zij en dwing mijzelf ertoe om direct te gaan drinken. Dat lukt maar net. De singeltracks laten het drinken uit een bidon haast niet toe. Gelukkig zijn er een paar korte rechte stukken waar je snel even wat kan drinken. En verder gaat het rechtsom, linksom op en neer . De route is een rollercoaster waar de meeste andere routes in Nederland een puntje aan kunnen zuigen.

In één keer ben ik weer wakker. “HEE” hoor ik achter mij. (W.t.f). Ik schrik ervan. Ik wordt ingehaald. Maar als ik denk dat het Henk is, heb ik het mis. Het is een ander en hij rijdt mij voorbij op zijn 29er  alsof ik stilsta. Euuuu ik zit hier stuk te gaan zeg door mijn hoge tempo en wordt weer op de feiten gewezen. Ik ben nog steeds Bart Brentjes niet.  Een illusie armer geef ik de moet nog niet op. Ik bedenk me dat ik blij moet wezen dat het Henk nog niet is. Stel je voor zeg dat hij mij inhaalt op zijn 26er hardtail. Ik heb niet voor niets een nieuwe 29er fully van Cube gekocht.  Gas op de planke!!!

Gelukkig mag ik ook de smaak van het inhalen proeven.  Ik kom op het nieuwe technische stuk van de route terecht. Ik jump over de schans en probeer het tempo hoog te houden op deze nieuwe singeltracks in de route. Top. Het is mooi gemaakt en je merkt dat men ervaring krijgt in het aanleggen van singeltracks. De kombochten zien er zeer goed uit en er wordt goed gebruik gemaakt van de mogelijkheden die hier in het bos voorhanden zijn.

Wie denkt ergens te kunnen afsnijden heeft het mis. Op bepaalde plekken waar dit het meeste resultaat oplevert zijn linten gespannen of staat er een bush biker te controleren.  Na dik een uur kom ik weer in de buurt van de Kibbelkoele. We steken de weg weer over en duiken het laatste deel van de route op. Het is hier weer even goed opletten omdat er een paar kleine stevige klimmetjes inzitten die je in de juiste versnelling moet oprijden. Vlak voor de eerste wordt ik op de foto gezet. Leuk die zoeken we later even op. Het lukt me om op de fiets te blijven zitten en toch redelijk snel de hindernissen te nemen. De derde heuvel met de drop off is afgezet zodat we die niet kunnen nemen maar dat is niet erg. Er wordt nog door een bush biker die hier staat te controleren dat ik dicht bij nr 15 in de buurt ben om deze nog in te halen. Ik ga met de laatste krachten die ik nog heb het proberen.  Maar het is heel moeilijk om harder dan hard te rijden. Vooral met de scherpe bochten en klimmetjes.  Helaas zijn mijn benen niet meer instaat om dit voor elkaar te krijgen. Uitgeput kom ik na 1 uur en 22 minuten over de streep. Gehaald!. Een ervaring rijker en een illusie armer wacht ik moe maar voldaan op mijn maatjes. Ze komen 6 en 7 minuten later binnen.  Zo! dat hadden ze niet gedacht. Vol ongeloof checken ze mijn tijd. Ja Ja.  Helaas komen wij tekort voor het podium. De snelste van het stel is Benito Pekel met  1 uur en 10 minuten.  Ongelooflijk snel. Petje af voor deze topper.  We vinden het allemaal een geslaagd evenement en we proberen er een volgende keer weer bij te zijn. Groetjes Hilko.